Johan Albert Kemperman

Uit WaalwijkWiki
(Doorverwezen vanaf Hans Kemperman)
Ga naar: navigatie, zoeken


Hans Kemperman
Afbeelding gewenst
Persoonsgegevens
Volledige naam Johan Albert Kemperman
Geboren Pariaman (N.O.I.), 29-9-1923
Overleden Leipzig, 12-11-1944
Burgerlijke staat Ongehuwd
Overige gegevens
Beroep(en) Student
Bijzonderheden overlijden Werkkamp
Laatste adres Waalwijk, Kerkstraat 74
Begraafplaats Ereveld Loenen

Johan Albert (Hans) Kemperman (Pariaman, N.O.I. , 29 september 1923 – Leipzig 12 november 1944), was een zoon van onderwijzer Fredericus Kemperman en Laura Maria Scheffers. Hans had een vier jaar oudere zus, Lizette, en de familie woonde aan de Kerkstraat.

Evenals elders het geval was, vonden ook in Waalwijk in 1941 vele nachtelijke acties plaats, waarbij met oranje verf V’s (van Victory) op muren geklad werden en leuzen als OZO (Oranje Zal Overwinnen). In juli van dat jaar werd de 17-jarige Hans Kemperman door de politie betrapt, toen hij lang na het begin van de spertijd met twee verfkwasten door Waalwijk sloop.

Op 19 januari 1943 werd in Ottawa prinses Margriet geboren. Het nieuws werd de volgende ochtend bekendgemaakt door de Engelse radio en verspreidde zich als een lopend vuurtje door Nederland. Op verschillende plaatsen kwam het tot openlijk vertoon van vreugde. Diezelfde avond constateerden agenten in Waalwijk dat het stationsgebouw en de kousenfabriek in de Kerkstraat met rode menie waren volgeklad met ‘Leve onze Princes’, ‘Leve ons Margrietje’ en ‘Leve Wilhelmina’. In de Burg. van der Klokkenlaan en bij de haven stond met dezelfde verf geschreven ‘OZO’ en opnieuw ‘Leve onze princes’. De daders bleven niet lang uit handen van de politie. De volgende dag al werden negen middelbare scholieren ingesloten. Onder hen Hans Kemperman.

Anderhalf jaar later, op 7 juli 1944 werd er aangebeld bij de familie Kemperman in de Kerkstraat. Landwachters kwamen Hans ophalen wegens het ontduiken van de arbeidsinzet. Als sinds februari 1943 zat hij thuis ondergedoken. Samen met plaatsgenoot Van der Gouw werd hij overgebracht naar Amersfoort en van daaruit drie weken later op transport gezet naar kamp Zöchen bij Leipzig. Daar werd Hans ziek en kreeg hij hoge koorts. Op 12 november trof Van der Gouw hem dood aan op zijn brits, amper eenentwintig jaar oud.

Zijn familie kreeg het bericht van zijn overlijden pas in juni 1945, toen Van der Gouw in Waalwijk terugkeerde. De Echo schreef daarover op 22 juni als volgt:

Een nieuw slachtoffer der Duitsche concentratie-kampen.

In den nacht van 7 juli 1944 werd door een beul uit Ommen, bijgestaan door de Landwacht alhier, waaronder de Waalwijker W., twee jongelui, Van der Gouw en Kemperman, die weigerden naar Duitschland te gaan werken, opgepikt. Ze werden geboeid weggevoerd, met een stok in de broekspijpen om ontsnappen te voorkomen, en naar Amersfoort overgebracht. Daar verbleven ze een drietal weken, om vervolgens naar het kamp Zöchen bij Leipzig te worden vervoerd.

Hans Kemperman werd na eenige maanden ongesteld, maar ondanks de hevige koorts (40-41) moest hij zich melden, waarbij hij meermalen ondersteund of gedragen moest worden door zijn lotgenoot Van der Gouw, die hem in den morgen van 12 November 1944 tenslotte dood naast zich vond liggen. Van der Gouw is bevrijd en thuis gekomen en bracht de ontzettende tijding aan de familie Kemperman-Scheffers in de Kerkstraat, die zoo eensklaps den wreeden dood van hun zoon moesten vernemen. Hans, wiens ideaal het was te kunnen meestrijden om zijn geboorteland, Ned.-Indië, te bevrijden en die zich steeds met verbetenheid verzette tegen de Duitsche indringers en de belagers der menschheid, heeft zijn jeugdig leven moeten offeren voor dit ideaal en voor zijn vaderland.

Moge dit zijn ouders en zuster tot troost zijn bij dit wreede verlies van hun eenigen zoon en broer.

Als een staaltje van de sadistische wreedheid der moffen vertelde Van der Gouw nog, dat op zekeren morgen een aantal gevangenen, die niet zwemmen konden, aangewezen werden om een bad te nemen in een bassin van 10 meter diepte; geen enkele kwam meer boven!

Op 21 maart 1949 berichtte De Echo van het Zuiden dat Hans Kemperman diezelfde dag werd herbegraven op het ereveld te Loenen:

Ere-begraafplaats te Loenen op de Veluwe

Maandag is men begonnen met het begraven der stoffelijke resten van de slachtoffers uit de Duitse concentratie- en krijgsgevangenkampen op de ere-begraafplaats. Deze begraafplaats is door toedoen van de Nederlandse oorlogsgraven-stichting op een 14 H.A. groot bos- en heide terrein in Loenen op de Veluwe aangelegd. In de aula op dit terrein werd Maandagochtend een H. Mis opgedragen door een aalmoezenier en des namiddags een protestantse ere-dienst gehouden door een veldpredikant. Tot deze diensten waren alleen de familie-leden der betrokken slachtoffers genodigd. Vermoedelijk volgt op 1 Mei de officiële ingebruikneming. Zoals aangekondigd in ons blad, is één der Waalwijkse slachtoffers van verraad en terreur Hans Kemperman, hedenmiddag op dit nieuwe ere-kerkhof ter aarde besteld.


Inhoud

Afbeeldingen

Zie ook

Bronnen


Externe links


Slachtofferregister Oorlogsgravenstichting

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Categorieën
Hulpmiddelen